Na podstawie badań stwierdzono, że zmiany skórne charakterystyczne dla trądziku różowatego nasilają się wraz z wiekiem. Jaką postać może przyjmować ten rodzaj trądziku?
Claudia Musiał
Chemii Medycznej, Wydział Lekarski), wykładowca w Wyższej Szkole Zdrowia w Gdańsku, specjalista kosmetologii bioestetycznej, trycholog
Pierwsze symptomy trądziku różowatego
Trądzik różowaty to trudna do leczenia dermatoza, która dotyka coraz większą liczbę osób. Pierwsze objawy tej przewlekłej zapalnej choroby skóry twarzy najczęściej pojawiają się około 30. Roku życia. U podłoża nadreaktywnych naczyń włosowatych, może rozwinąć się okres prerosacea, które najprościej, przybliżyć można jako napadowe zaczerwienienie skóry. W dalszej kolejności możliwy jest rozwój trądziku różowatego, który dzielony jest według trzech pierwszorzędowych kryteriów diagnostycznych. Są to:
- rumień przelotny,
- transient erythema (przejściowy),
- rumień stały.
Jaką postać może przyjmować trądzik różowaty?
Ponadto wyróżnia się klasyfikację trądziku różowatego, ustanowioną przez National Rosacea Society. W tym zakresie, wyróżnia się kilka postaci trądziku różowatego:
- teleangiektatyczno-rumieniowata (erythematotelangiectatic rosacea);
- przerostowo-naciekowa (phymatous rosacea), gdzie zmiany najczęściej mogą zostać zlokalizowane w obrębie nosa (rhinophyma);
- grudkowo-krostkowa (papulopustular rosacea);
- oczna (ocular rosacea).
Czym się charakteryzuje ziarniniakowy trądzik różowaty?
Należy mieć również na uwadze, że wyróżnia się także jedną odmianę trądziku różowatego, jakim jest ziarniniakowy trądzik różowaty (granulomatous rosacea).
- W analogii etiopatogenezy trądziku różowatego, dostępne dane naukowe wskazują na istotę ponadprzeciętnych, wysokich stężeń peptydów przeciwdrobnoustrojowych, do których w szczególności zaliczane są katelicydyny (zaliczane do czynników chemotaktycznych wykazujące właściwości o charakterze angiogennym).
- Peptydy te, przede wszystkim sprzyjają rozszerzaniu naczyń krwionośnych, jednak stwierdzono również, że pełnią wiodącą rolę w naciekaniu neutrofili (które uwalniają tlenek azotu) w obrębie skóry właściwej.
- Prowadzi to do powstania obrzęku, a także nasilenia stanów zapalnych, za pośrednictwem cytokin prozapalnych w skórze właściwej. Kolejno, niezwykle istotną rolę pełnią metaloproteinazy macierzy (MMP, matrix metalloproteinases), do których zaliczają się enzymy, takie jak elastaza oraz kolagenaza.
- Dane literaturowe wskazują, że w przypadku trądziku różowatego odnotowywane są ich wysokie stężenia. Metaloproteinazy macierzy mogą wpływać na stymulację aktywacji katelicydyny, co jak już uprzednio wspomniano, prowadzi do rozwoju stanów zapalnych.
Trądzik różowaty a mikrobiom
Stosunkowo niedawno odkryto powiązanie mikrobiomu skóry z szeregiem chorób ogólnoustrojowych. W publikacji z roku 2020, zatytułowanej „Characterization and analysis of the skin microbiota in rosacea: impact of systemic antibiotics”, wydanej przez Journal of Clinical Medicine, opisano wpływ antybiotyków ogólnoustrojowych na mikrobiotę skóry u pacjentów z trądzikiem różowatym. Na podstawie przeprowadzonych badań dowiedziono nasilenie zmian skórnych w trądziku różowatym wraz z wiekiem, a także wzrost liczebności Snodgrassella alvi, natomiast ograniczenie Cutibacterium acnes.
