fbpx

Opryszczka – kiedy stanowi zagrożenie zdrowia, a nawet życia?

Autor Magdalena Błaszczak
opryszczka
Anna Grodecka

Lek. Anna Grodecka o opryszczce

Specjalista dermatolog – wenerolog, lekarz medycyny estetycznej

Opryszczka – przyczyny choroby

Opryszczkę mogą wywołać dwa spokrewnione wirusy: HSV-1 i HSV-2 (Herpes simplex virus). Pierwszy z wirusów zwykle powoduje opryszczkę warg i jamy ustnej. Drugi  wywołuje głównie zmiany na narządach płciowych. Zdarza się jednak też odwrotnie. Zmiany niezależnie od typu wirusa nie różnią się prawie wyglądem.

Opryszczka – jak wygląda zarażenie?

Okres wylęgania opryszczki wynosi zazwyczaj 6-8 dni. Może trwać od 1 do 26 dni. Wirus HSV-1 przenosi się ze śliną, z wydzieliną pęcherzykową oraz przez bezpośredni kontakt z błonami śluzowymi i skórą. Również podczas używania wspólnych ręczników lub maszynek do golenia. Na szczęście dość szybko ginie w temperaturze pokojowej. Dlatego rzadko przenosi się przez przedmioty lub drogą kropelkową. Najbardziej zaraźliwy jest płyn z pęcherzyków. Do zakażeń dochodzi zwykle od osób z objawami opryszczki, choć możliwe jest zarażenie od osób bez objawów. Do zakażenia pierwotnego dochodzi najczęściej we wczesnym dzieciństwie, jednak opryszczką można zakazić się w każdym wieku. 

Opryszczka a zabiegi medycyny estetycznej

W fazie aktywnej, jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonywania zabiegów:

  • z użyciem wypełniaczy;
  • mezoterapii;
  • nici liftingujących;
  • głębokich i średniogłębokich peelingów chemicznych;
  • zabiegów z użyciem lasera.

Opryszczka – dlaczego nie można jej wyleczyć?

Nie ma możliwości całkowitego wyleczenia HSV. Po zakażeniu wirusy opryszczki pozostają w organizmie na stałe. Przebywają w stanie „uśpienia” w komórkach zwojów nerwowych. Mogą się okresowo uczynniać. Zwykle uaktywniają się pod wpływem: 

  • infekcji;
  • osłabienia;
  • stresu;
  • niedożywienia;
  • zabiegów stomatologicznych;
  • miesiączki;
  • operacji;
  • wychłodzenia lub działaniu promieni słonecznych.

Badania serologiczne wskazują, że zakażonych wirusem HSV-1 jest aż 90 % dorosłych. W Polsce odsetek osób z nawracającą opryszczką, szacowany jest na 60% populacji.

opryszczka

Opryszczka – rodzaje zakażeń

  • Wargowa – najczęstsza postać nawrotowa. Ma zwykle łagodny przebieg, bez objawów ogólnych. Objawia się skupiskami bolesnych pęcherzyków zapalnych na granicy błony śluzowej i skóry ust.
  • Opryszczkowe zapalenie jamy ustnej (gingivostomatitis) to zazwyczaj postać pierwotnego zakażenia HSV-1. Pęcherzyki powstają na błonie śluzowej ust. Po pęknięciu tworzą bolesne nadżerki. Występują objawy ogólne: zwykle to gorączka i złe samopoczucie.
  • Zanokcica opryszczkowa i opryszczka skóry. Zanokcica opryszczkowa jest zakażeniem wału paznokciowego. Często występują u personelu medycznego, który ma kontakt z opryszczką, np. u stomatologów. Wywołują ją wirusy opryszczki zwykłej. Zmiany występują na palcach rąk i są bolesne. Zmiany opryszczkowe mogą także występować w innych okolicach skóry, tzw. opryszczka zapaśników (herpes gladiatorum).

Opryszczka – zakażenia groźne dla życia i zdrowia

  • Zapalenie spojówek i rogówki (keratitis herpetica, keratitis dendritica) – jest bardzo groźną postacią opryszczki. Powoduje zmętnienie rogówki i w ten sposób może doprowadzić do utraty wzroku.
  • Opryszczkowe zapalenie mózgu – występuje bardzo rzadko, w ciągu roku u jednej na 500000 osób. Zapadają na nią zazwyczaj młodzi ludzie, poniżej 20 lat oraz osoby po 50. roku życia.
    Objawy to:
    – zmiany zachowania i zaburzenia świadomości;
    – gorączka i napady drgawek;
    – niezborność, niedowłady i porażenia nerwów czaszkowych;
    – obrzęk tarczy nerwu wzrokowego.
    Śmiertelność osób, które są nieleczone sięga 70%. Leczenie acyklowirem zmniejsza ją do 10–20%. Zapalenie mózgu pozostawia trwałe deficyty neurologiczne u większości dorosłych.
  • Zakażenia narządowe – np. zapalenie wątroby, opryszczka uogólniona. Występują najczęściej u osób ze zmniejszoną odpornością, po przeszczepie narządów, po chemioterapii, u chorych na AIDS. Przebieg zakażenia HSV u osób z zaburzoną odpornością jest ciężki, a rokowanie poważne.
  • Zakażenie wirusem opryszczki płciowej (HSV-2) jest jednym z najczęstszych   zakażeń przenoszonych drogą płciową. Przebieg choroby może być skąpoobjawowy, bez pęcherzyków lub zupełnie bezobjawowy. Typowe zmiany towarzyszące zakażeniu narządów płciowych to zgrupowane zapalne grudki i pęcherzyki na zewnętrznej powierzchni genitaliów. Przypominają opryszczkę na wargach. Zmiany pojawiają się zazwyczaj po 4–7 dniach po kontakcie seksualnym z osobą zakażoną. Nawrotom opryszczki płciowej często towarzyszy ból, świąd i pieczenie. Często dochodzą do tego objawy ogólne: gorączka, bóle głowy i mięśni, powiększone węzły chłonne pachwinowe .
  • Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu – to najpoważniejsza, bardzo rzadka postać choroby. Wywołana jest przez wirusa HSV-2. Powoduje dużą śmiertelność. Przebiega podobnie jak zapalenie mózgu wywołane przez HSV-1.

Opryszczka – leczenie

Miejscowo można stosować leki przeciwwirusowe:

  • acyklowir;
  • dokozanol;
  • denotywir;
  • tromantadynę.

Można też używać środków wysuszających, takich jak pasta cynkowa. W cięższych postaciach zakażeń opryszczkowych podaje się ogólnoustrojowo hwalacyklowir i acyklowir. Te leki hamują replikację wirusów HSV.

Niniejszy przekaz ma charakter niepromocyjny, nie zawiera elementów wartościujących, wykraczających poza obiektywną informację i ma wyłącznie na celu podniesienie świadomości społecznej i poczucia odpowiedzialności na temat zabiegów medycyny estetycznej.
CZYTAJ TAKŻE

POLECANE ARTYKUŁY

Strona korzysta z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Polityka prywatności Akceptuję Polityka Prywatności

Polityka Prywatności