Wpływ redukcji tkanki tłuszczowej na hormony płciowe

Tkanka tłuszczowa oprócz funkcji izolacyjnej, amortyzującej ma także właściwości endokrynne. Wydziela substancje o charakterze hormonów zwanych adipokinami, działającymi auto-, para- i endokrynnie. Z tego powodu jest miejscem integracji i komunikacji z układem dokrewnym, nerwowym, mięśniowym, immunologicznym, krwionośnym i rozrodczym.

Ze względu na redukcję tkanki tłuszczowej oprócz oczywistych powodów prozdrowotnych może dojść do zmiany w wydzielaniu adipokin. Coraz częściej można przeczytać o wzroście zgłoszeń dotyczących nieplanowanego zajścia w ciążę, podczas terapii semaglutydem.

Jakie są przyczyny większej płodności w trakcie kuracji semaglutydem?

Do końca nie wiadomo, czy jest to spowodowane upośledzonym wchłanianiem środków antykoncepcyjnych (biegunka, wymioty itp.), czy wynika ze zmniejszenia insulinooporności, co automatycznie sprzyja poprawie płodności.

Nowsze analogi GLP-1 mają już zawarte w swoich ulotkach ostrzeżenie o konieczności dodatkowej lub bezwzględnej antykoncepcji w trakcie leczenia.

Nie jest również jasne, czy inne formy kontroli urodzeń, np. plastry antykoncepcyjne, mogą wiązać się z podobnym ryzykiem ciąży.

W tym przypadku rodzi się jeszcze więcej pytań, ponieważ hormony są dostarczane przez skórę bezpośrednio do krwioobiegu, a nie przez układ pokarmowy. Wiemy, że tkanka tłuszczowa ma zdolność przekształcania androgenów w estrogeny, dlatego nie można przewidzieć, jaki wpływ leki będą miały na jej funkcje.

Bada się obecnie także wpływ semaglutydu  i jego analogów na HTZ lub leczenie innych hormonami, np. glikokortykosteroidami. Utrata masy ciała i poprawa wrażliwości na insulinę mogą zmienić środowisko hormonalne organizmu, potencjalnie wpływając na metabolizm i skuteczność podawanych hormonów, takich jak estrogen, progesteron i testosteron.