fbpx

Modelowanie twarzy kwasem hialuronowym – który wypełniacz pomaga uniknąć powikłań?

Autor Magdalena Błaszczak
kwas-hialuronowy

Nieimmunogenne bioimplanty z kwasem hialuronowym trzeciej generacji powodują mniej powikłań w postaci ziarniniaków. Mają też większą termostabilność. To pozwala je łączyć z takimi procedurami jak radiofrekwencja, podczerwień i laseroterapia.

Dr n. med. Paweł Kubik o modelowaniu twarzy kwasem hialuronowym

lekarz medycyny estetycznej

Dobierając produkty do codziennej praktyki musimy, poświęcić im trochę czasu i na swój sposób się z nimi zaprzyjaźnić. Dogłębne poznanie właściwości gamy produktowej, z którą zdecydujemy się pracować, pozwoli z czasem na intuicyjny dobór optymalnych wypełniaczy do potrzeb konkretnego pacjenta. Musimy brać w szczególności takie uwarunkowania, jak miejsce podania, stan otaczających tkanek i cele podejmowanego leczenia.

Modelowanie twarzy kwasem hialuronowym – na co warto zwrócić uwagę?

Dostępne na rynku wypełniacze różnią się cechami fizykochemicznymi. Co za tym idzie odmienna będzie stosowana przez nas technika podania i narzędzia, których będziemy do tego używać. Średnicę igły czy kaniuli, optymalną dla komfortowego podania każdego z produktów, powinniśmy dobierać pod własne preferencje i opierając się na pracy z konkretnym wyrobem, w zależności od jego właściwości reologicznych.
 

Dlaczego tak istotna jest reologia kwasu hialuronowego?

Reologia opisuje zachowanie ciał mających jednocześnie cechy ciała stałego oraz cieczy. Wypełniacze na bazie kwasu hialuronowego są doskonałym przykładem takich właśnie  substancji. Czemu zawdzięczają one tą cechę? Jako że sam kwas hialuronowy jest substancją zasadniczo płynną, za jego właściwości z zakresu ciał stałych odpowiada sposób i intensywność jego usieciowania. Ilościowa zawartość kwasu hialuronowego w sieciowanym produkcie ma drugorzędne znaczenie. Może istnieć bardzo sztywny materiał zawierający 20 mg/ml oraz relatywnie płynny zawierający 28 mg/ml kwasu hialuronowego. Czy zatem tylko ilość czynnika sieciującego ma wpływ na właściwości reologiczne wypełniaczy? Nie. Krytyczną cechą jest także rodzaj zastosowanego czynnika sieciującego. Obecnie w produkcji wypełniaczy na bazie kwasu hialuronowego stosuje się dwie substancje: BDDE oraz PEG (glikol polietylenowy). Ten pierwszy jest bardziej rozpowszechniony (prostsza produkcja), drugi – dłużej i szerzej stosowany w medycynie (pegylacja leków i wyrobów medycznych w celu zmniejszenia odpowiedzi immunologicznej).
 

Czynniki sieciujące kwasu hialuronowego: BDDE czy PEG?

Nasza wiedza o PEG i bezpieczeństwie jego stosowania jest dużo większa i dłuższa niż w przypadku BDDE. W bazie pubmed w temacie BDDE znajedziemy 93 artykuły z lat 1995-2020, natomiast dla glikolu polietylenowego dostępne są ponad 43 tysiące artykułów z lat 1965-2020. Jednak na wykorzystanie PEG do sieciowania wypełniaczy na bazie kwasu hialuronowego musieliśmy czekać dużo dłużej. Wynika to przede wszystkim z konieczności zastosowania innego procesu produkcyjnego. Z uwagi na fakt, że glikol polietylenowy jest (podobnie jak kwas hialuronowy i przeciwnie do BDDE) polimerem. Odpowiedni proces produkcji wypełniaczy sieciowanych PEG pozwala – przy zachowaniu jego właściwości immunomodulujących – na uzyskanie zupełnie nowych właściwości reologicznych.
 

Modelowanie twarzy kwasem hialuronowym – właściwości wypełniaczy sieciowanych PEG

Wypełniacze te mają większą zdolność do unoszenia tkanek. Ma to szczególne znaczenia w zabiegach wolumetrycznych. Mają też większą wytrzymałość na odkształcenia mechaniczne. Ma to znaczenie z perspektywy długości utrzymywania się efektów zabiegu, ale jednocześnie z uwagi na swoją strukturę wzajemnie przenikających się sieci polimerowych, wykazują doskonałą biokompatybilność. Czy z perspektywy właściwości reologicznych istnieje jeden, optymalny wypełniacz? Niestety nie. Do spełnienia wymagań, jakie stawiamy przed wypełniaczami, potrzebna nam jest szeroka gama produktów o odmiennych właściwościach reologicznych. Dzięki temu jesteśmy w stanie zarówno wypełniać delikatne okolice źle reagujące na ucisk wywołany wstrzykniętym implantem (jak np. okolica podoczodołowa), jak i podpierać ciężkie tkanki poprzez umieszczenie depozytu na okostnej. Powracając do kwestii zawartości glikolu polietylenowego, w niektórych wypełniaczach na bazie kwasu hialuronowego warto zwrócić uwagę na immunomodulujące właściwości PEG, a co za tym idzie tych wypełniaczy.
Najlepszy wypełniacz na bazie kwasu hialuronowego

Wypełniacze sieciowane PEG a powikłania po kwasie hialuronowym

W badaniach in vivo u ludzi wykazano, że zastosowanie pegylowanych wypełniaczy zmniejsza występowanie lokalnego nacieku zapalnego, limfocytów T (zarówno cytotoksycznych (CD8), jak i pobudzających odpowiedź odpornościową (CD4)) oraz monocytów i makrofagów (CD68) do poziomu niższego, niż występował przed zabiegiem. Ten immunomodulujący wpływ PEG ma ogromne znaczenie dla bezpieczeństwa pozabiegowego, szczególnie mając na uwadze fakt, że wstrzyknięty implant kwasu hialuronowego pozostaje w tkankach przez wiele miesięcy. Mechanizm ten zapewne tłumaczy także dotychczasowy brak zgłoszeń występowania ziarniniaków po zastosowaniu wypełniaczy kwasu hialuronowego sieciowanych glikolem polietylenowym. Inną istotną właściwością pegylowanych wypełniaczy jest ich wysoka termostabilność, wynikająca ze struktury macierzy utworzonej przez dwa wzajemnie przenikające się polimery. Wykazano w badaniach laboratoryjnych, że dla temperatur z zakresu 55-65*C produkty te nie wykazują zmian struktury i objętości. W dobie coraz szerszego wykorzystania procedur bazujących na cieple (radiofrekwencja, podczerwień, laseroterapia i inne) ta właściwość staje się bardzo istotna. Pozwala na następowe wykonywanie zabiegów wysokoenergetycznych po uprzednim podaniu w ten sam obszar wypełniacza.
 

Wypełniacze sieciowane PEG a hialuronidaza 

Biorąc pod uwagę odmienne od wypełniaczy sieciowanych BDDE właściwości fizykochemiczne i farmakologiczne, musimy postawić pytanie o zachowanie się produktów sieciowanych PEG w obliczu sytuacji nagłych. Takich, które wymagają szybkiego usunięcia produktu przy użyciu hialuronidazy (jak np. podanie donaczyniowe). Reakcja pegylowanych wypełniaczy na hialuronidazę nie odbiega od znanych nam doświadczeń, ale z uwagi na gęstość wzajemnie przenikającej się sieci polimerów, zalecane jest użycie dawki hialuronidazy zwiększonej o 50%. Podsumowując – wypełniacze na bazie kwasu hialuronowego sieciowanie glikolem polietylenowym, dzięki wysokiemu profilowi bezpieczeństwa (długoletnie badania nad PEG, jego szerokie zastosowanie w farmacji i właściwości immunomodulujące) oraz właściwościom mechanicznym i biokompatybilności (wynikającym ze specyficznej sieci polimerowej), stanowią cenne narzędzie w naszej codziennej praktyce. Ich odmienność mechaniczna w stosunku do starszych rozwiązań opartych o BDDE wymaga od nas  modyfikacji technik zabiegowych, jednakże jest to niewielki trud w stosunku do otrzymywanych korzyści.

CZYTAJ TAKŻE

Trendy w powiększaniu ust kwasem hialuronowym

Nowoczesne formy kwasu hialuronowego stworzone w oparciu o polimer PEG pozwalają osiągnąć najlepsze rezultaty przy zabiegach w obszarze czerwieni wargowej. Pozwalają wymodelować usta w niemal dowolny sposób.

Niniejszy przekaz ma charakter niepromocyjny, nie zawiera elementów wartościujących, wykraczających poza obiektywną informację i ma wyłącznie na celu podniesienie świadomości społecznej i poczucia odpowiedzialności na temat zabiegów medycyny estetycznej.

POLECANE ARTYKUŁY

Strona korzysta z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Polityka prywatności Akceptuję Polityka Prywatności

Polityka Prywatności