Od kilku lat w materiałach reklamowych i na szkoleniach, jako sposób wprowadzania wypełniaczy, promuje się kaniulę. Dr Marek Wasiluk ma w tej sprawie inne stanowisko niż większość lekarzy.
dr Marek Wasiluk
Lekarz medycyny estetycznej. Prekursor wielu metod leczenia. Jako pierwszy i jedyny Polak ukończył studia MSC in Aesthetic Medicine (studia magisterskie z medycyny estetycznej) w szkole Barts and The London School of Medicine and Dentistry na prestiżowym uniwersytecie Queen Mary University of London. Właściciel warszawskiej kliniki L'experta.
Czym się różni kaniula od igły?
Igła jest pustą w środku rurką. Jej koniec jest ścięty, dlatego jest ostro zakończona i może wbijać się w skórę oraz przecinać tkankę. Kaniula również jest pustą w środku rurką, nie jest jednak ścięta, nie ma ostrego brzegu (mówi się na nią „tępa igła”). Otwór, przez który można podawać preparat, znajduje się z boku kaniuli.
Zalety kaniuli w medycynie estetycznej
Kaniula nie tnie tkanek, tylko je rozpycha. Dzięki temu powoduje, że jest mniej siniaków, niż po zabiegach wykonywanych igłą. W rezultacie po wyjściu z gabinetu pacjent wygląda lepiej. Pytanie jednak brzmi, czego pacjent oczekuje od zabiegu? Głównym oczekiwaniem jest zazwyczaj nie mała ilość siniaków, a precyzyjnie wykonany zabieg, który da naturalny, długo utrzymujący się efekt.
Wady kaniuli w zabiegach medycyny estetycznej
Główną wadę podaje się za zaletę. Chodzi o to, że kaniula nie tnie tkanek, tylko je rozpycha. Przy takiej technice nie da się precyzyjnie wykonać zabiegu. Kaniula będzie szła tam, gdzie jest mniejszy opór, a nie tam, gdzie chciałby lekarz. Igła, gdy trafi na twardszą tkankę, po prostu ją przetnie. Kaniula będzie szukać drogi obok. W przypadku zabiegów wypełniania u osób starszych to może nie mieć znaczenia. Ich tkanki są luźno położone, objawy starzenia są już wyraźnie widoczne. Podajemy zazwyczaj spore ilości preparatów, więc i tak po zabiegu taka osoba dużo młodziej wygląda, z racji podania sporej ilości preparatu i uzupełnienia ubytków. Jednak u osób młodszych (20+, 30+), które wykonują delikatne korekty, będzie to miało znaczenie. Moim zdaniem kaniulą nie da się dobrze wykonać zabiegów na tak młodych twarzach. Dotyczy to głównie mikrokorekty, zabiegów upiększania twarzy, korekty proporcji. Przy nich podaje się niewielkie ilości preparatu i ważne jest, aby podać go precyzyjnie.
Jakie uszkodzenia tkanek powoduje kaniula?
Kaniule promuje się ze względu na fakt, że rozpychają tkanki. Podkreśla się, że to rozpychanie, a tak naprawdę rozrywanie, jest dla tkanek mniejszym złem, w odróżnieniu od cięcia przez igły. To nieprawda. Przykładem jest porównanie dwóch ran – szarpanej (np. od drutu) i ciętej (np. od noża). Ta druga goi się lepiej. Igła to rana cięta, kaniula – szarpana, destrukcja tkanek jest o wiele większa. Rana szarpana wywołuje zwłóknienia, tkanka jest w takich miejscach sztywniejsza.
Jakie mogą być powikłania po zabiegu kaniulą?
Młodym osobom poleca się czasem zabiegi płytkiego wypełniania kwasem hialuronowym (kwas ma rzadką konsystencję). Jako zachętę podaje się informację, że jest on podawany kaniulą, metodą wachlarzową. Metoda ta polega na wbiciu kaniuli w jednym miejscu. Następnie z tego miejsca przesuwa się ją promieniście pod skórą, wypełniając prawie cały policzek mikroilościami, na dużej powierzchni. Pacjent po zabiegu wygląda świetnie. Niestety po paru miesiącach często orientuje się, że twarz nabiera pewnej sztuczności. Z ran szarpanych porobiły się w tkance zwłóknienia, przez co całe policzki są sztywniejsze. Kiedy się ogląda nieruchomą twarz lub jej zdjęcie, to wygląda ona dobrze. Przy mimice traci już swoją naturalność.
Dlaczego według mnie promuje się kaniule?
Powód jest banalny – chodzi o pieniądze. Igła kosztuje kilkadziesiąt groszy. Kaniula do zastosowań w medycynie estetycznej – kilkadziesiąt złotych. Głoszenie wyższości kaniuli nad igłą jest więc głównie w interesie producentów i sprzedawców kaniul. Ponieważ kaniula nie jest precyzyjna tak jak igła, podaje się nią trochę więcej preparatu, co producentom jest na rękę, bo mogą sprzedać go więcej.
===== FAQ
Do czego służy kaniula?
Kaniula to narzędzie stosowane w medycynie estetycznej do podawania wypełniaczy oraz preparatów modelujących tkanki. W przeciwieństwie do klasycznej igły ma tępy, zaokrąglony koniec, który nie przecina struktur podskórnych, lecz delikatnie je rozsuwa. Dzięki temu preparat może być podany w sposób bardziej kontrolowany, a ryzyko powikłań, takich jak siniaki czy krwiaki, jest mniejsze. Przy pomocy kaniuli można równomierne rozprowadzić preparat na większym obszarze przy użyciu jednego punktu wkłucia. Pozwala to ograniczyć uraz skóry i poprawić komfort pacjenta. Kaniula umożliwia lekarzowi precyzyjne modelowanie konturów twarzy lub ciała, co ma duże znaczenie dla naturalnego wyglądu efektu końcowego.
Rodzaje kaniuli do zabiegów estetycznych
Kaniule różnią się między sobą długością, średnicą i elastycznością, co pozwala dopasować je do rodzaju zabiegu oraz obszaru poddawanego korekcie. Cieńsze i krótsze kaniule stosuje się w delikatnych partiach twarzy, takich jak okolice ust czy oczu, gdzie wymagana jest duża precyzja. Grubsze i dłuższe kaniule przeznaczone są do większych obszarów, na przykład policzków czy linii żuchwy. Elastyczność kaniuli umożliwia lekarzowi płynne poruszanie się w tkankach i dostosowanie toru prowadzenia do naturalnej anatomii pacjenta. Odpowiedni dobór kaniuli wpływa na bezpieczeństwo zabiegu oraz na jakość uzyskanego efektu estetycznego.
Kaniula w medycynie estetycznej – jakie zabiegi można nią wykonywać?
Kaniula jest powszechnie wykorzystywana w zabiegach polegających na podawaniu kwasu hialuronowego i innych wypełniaczy. Stosuje się ją m.in. do wolumetrii twarzy, modelowania policzków, podkreślania linii żuchwy, korekty brody oraz wypełniania bruzd i ubytków objętościowych. Umożliwia podanie preparatu z jednego punktu, więc dzięki niej można precyzyjnie rozprowadzić go w obrębie większego obszaru. To pozwala uzyskać harmonijny i naturalny efekt, przy jednoczesnym zmniejszeniu liczby wkłuć i podrażnień skóry.
Jak wygląda zabieg z użyciem kaniuli?
Zabieg rozpoczyna się od dezynfekcji skóry i wykonania niewielkiego wkłucia cienką igłą. Przez to miejsce wprowadzana jest kaniula do odpowiedniej warstwy tkanki. Jej tępy koniec umożliwia bezpieczne przesuwanie się pod skórą bez uszkadzania naczyń krwionośnych.
