fbpx

Blefaroplastyka – groźne powikłanie po plastyce powiek, które może spowodować ślepotę

Autor Magdalena Błaszczak
blefaroplastyka
dr-elzbieta-anna-zielinska

Dr Elżbieta Anna Zielińska o powikłaniach po blefaroplastyce

specjalista okulistyki i medycyny estetycznej, okuloplastyk, www.klinikazielinska.pl

Blefaroplastyka – dlaczego powieki wiotczeją?

Zwiotczenie skóry powiek jest spowodowane:

  • zmniejszeniem ilości kolagenu i elastyny, które są produkowane przez fibroblasty;
  • czynniki zewnętrzne: nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV, nieprawidłowe odżywianie, palenie tytoniu;
  • nagła utrata masy ciała;
  • defekt genetyczny, czyli nieprawidłowa budowa genu dla białka elastyny lub fibruliny. Tworzy się fałd skóry nad powieką górną, który opada na rzęsy i przysłania powierzchnię oka, zasłaniając źrenicę, co zawęża pole widzenia.

Blefaroplastyka – przebieg zabiegu:

Zabieg plastyki powieki polega na wycięciu nadmiaru skóry powieki górnej i na ewentualnym usunięciu przepuklin tłuszczowych. Poduszeczki tłuszczowe są przemieszczoną tkanką tłuszczową z oczodołu. Nie zawsze są widoczne i nie zawsze wymagają usuwania. Tłuszcz oczodołowy odpowiada za prawidłowe ustawienie gałki ocznej w oczodole, zapobiega jej zapadaniu się. Nie możemy usunąć zbyt dużej ilości tego tłuszczu, ponieważ może to skutkować zapadaniem się gałki ocznej. W efekcie oko będzie wyglądało staro. Takie zjawisko często obserwujemy u osób zaawansowanych wiekowo. W trakcie zabiegu stosujemy miejscową hemostazę, czyli zapobiegamy nadmiernemu krwawieniu za pomocą elektrokoagulacji (ścięcie białka za pomocą łuku elektrycznego). Dlatego podczas zabiegu pojawia się zapach przypalonej skóry. Jest to nieodzowny element zabiegu. Najczęściej zabieg jest wykonywany klasycznie za pomocą skalpela. Coraz częściej wykorzystujemy laser CO2 do wykonywania cięcia oraz do utrzymania hemostazy. Najczęściej stosujemy nici niewchłanialne, nylonowe ponieważ są najbardziej neutralne dla skóry oraz rany goją się znacznie szybciej. Szwy wchłanialne stosujemy rzadziej raczej ze względu na dłuższe gojenie rany i częstsze odczyny zapalne wokół szwu.

Typowe powikłania po zabiegu plastyki powiek

Po zabiegu mogą pojawić się zasinienia i obrzęki oraz bolesność. Są to typowe objawy po przeprowadzonym zabiegu chirurgicznym. Aby uniknąć powikłań należy przestrzegać zaleceń pooperacyjnych, to znaczy unikać wysiłku fizycznego, opalania, chodzenia na basen i do sauny przez minimum 2 tygodnie. Przez kilka dni należy robić chłodne okłady oraz spać z podwyższonym wezgłowiem. Można stosować naświetlania medyczną lampą LED, emitującą odpowiednią długość fali oraz natężenie światła, która przyspieszy gojenie. W trakcie gojenia pacjent może odczuwać swędzenie, uczucie ciągnięcia przez szwy, niewielki ból. Poza tym gojenie zwykle przebiega bardzo dobrze i nie wymaga specjalnego zachodu

blefaroplastyka

Poważne powikłania po plastyce powieki górnej:

Zdarzają się bardzo rzadko, mogą to być między innymi:

  • zapalenie tkanek oczodołu;
  • krwiak pozagałkowy;
  • przeczulica rzęs;
  • przebarwienia skóry powieki górnej;
  • bliznowiec.

Blefaroplastyka – powikłanie – krwiak pozagałkowy

Najpoważniejszym powikłaniem jest krwiak pozagałkowy. Może on doprowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego. To z kolei powoduje ślepotę oka. Powikłanie to wymaga natychmiastowej interwencji okulistycznej, wdrożenie odpowiedniego leczenia w tym chirurgicznego: kantolizy bocznej.

Blefaroplastyka – powikłanie – bliznowiec

Bliznowiec, czyli keloid jest spowodowany nadmiernie przerośniętą tkanką włóknistą w obrębie blizny. Ta powstaje w procesie nieprawidłowego gojenia się rany, spowodowanej nadmiernym pobudzeniem fibroblastów do tworzenia kolagenu. Jest to problem natury estetycznej ponieważ bliznowiec jest uwypukleniem w obrębie blizny, o nierównej, twardej powierzchni. Daje też dolegliwości bólowe, uczucie swędzenia. Bliznowiec jest skłonnością osobniczą, często dziedziczną. Leczenie bliznowców jest procesem długotrwałym, wymaga połączenia różnych metod.

Metody leczenia bliznowców:

–  stosowanie maści na blizny (np. na bazie silikonu czy heparyny sodowej, wyciągu z cebuli czy alantoiny);

– stosowaniem iniekcji ze sterydami;

 laseroterapia;

– mezoterapia autologicznymi komórkami macierzystymi.

CZYTAJ TAKŻE
Niniejszy przekaz ma charakter niepromocyjny, nie zawiera elementów wartościujących, wykraczających poza obiektywną informację i ma wyłącznie na celu podniesienie świadomości społecznej i poczucia odpowiedzialności na temat zabiegów medycyny estetycznej.

POLECANE ARTYKUŁY

Strona korzysta z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Polityka prywatności Akceptuję Polityka Prywatności

Polityka Prywatności